Śledząc losy Malty i jej mieszkańców, radziłabym nie myśleć o tym
niezwykłym miejscu jedynie w kontekście kilkusetletniej siedziby Zakonu
Kawalerów Św. Jana. A to dlatego, że to zawężenie perspektywy. Pomimo ogromnej
roli, jaką zakonnicy odegrali w dziejach wyspy, pozbawia nas możliwości
dostrzeżenia całej bogatej i wielowątkowej historii Malty. Od wieków Maltańczycy
wprawiali się w trudnej sztuce przetrwania.
Od czasów przybycia na wyspę Fenicjan, bardziej zainteresowanych zyskami niż tworzeniem imperium, potem okupacji i panowania Rzymian, okupacji francuskiej, następnie angielskiej, trwa swoista szkoła przeżycia i przetrwania z najeźdźcą. Dla przypomnienia dodam, że archipelag jako niepodległe państwo istnieje dopiero od 1964 roku, a od roku 1974 jako republika ze stolicą w Valetta. Dla miłośników statystyki, umiejących odmalować sobie nieco więcej niż zwykli śmiertelnicy z kilkucyfrowych danych, podaję: powierzchnia archipelagu to 312 km2, na samej wyspie Malta mieszka około 347 tysięcy osób, na Gozo – około 28 tysięcy osób, a na Comino – uwaga – mieszka kilkanaście osób1. Dla kolekcjonerów treściwych zagadek historycznych, załączam równie ciekawą informację.
1 Powyższe dane na rok 1998 oraz wszelkie inne informacje pochodzą z “Historii małych krajów Europy” pod redakcją Józefa Łaptosa, wydaną przez Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław 2002, str. 243 i dalsze.
Od czasów przybycia na wyspę Fenicjan, bardziej zainteresowanych zyskami niż tworzeniem imperium, potem okupacji i panowania Rzymian, okupacji francuskiej, następnie angielskiej, trwa swoista szkoła przeżycia i przetrwania z najeźdźcą. Dla przypomnienia dodam, że archipelag jako niepodległe państwo istnieje dopiero od 1964 roku, a od roku 1974 jako republika ze stolicą w Valetta. Dla miłośników statystyki, umiejących odmalować sobie nieco więcej niż zwykli śmiertelnicy z kilkucyfrowych danych, podaję: powierzchnia archipelagu to 312 km2, na samej wyspie Malta mieszka około 347 tysięcy osób, na Gozo – około 28 tysięcy osób, a na Comino – uwaga – mieszka kilkanaście osób1. Dla kolekcjonerów treściwych zagadek historycznych, załączam równie ciekawą informację.
1 Powyższe dane na rok 1998 oraz wszelkie inne informacje pochodzą z “Historii małych krajów Europy” pod redakcją Józefa Łaptosa, wydaną przez Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław 2002, str. 243 i dalsze.
Copyright © 2008. Designed by Free Flash Templates
Privacy Policy | Terms of Use | XHTML | CSS