Maltesers cz.1

Znalazłam się na tym ogromnym jachcie pod banderą Luksemburga nie tak znowu przypadkowo. I nie muszę nawet ubarwiać tej ciekawej historii, żeby, chociaż na chwilę, oderwać Was od tych papierów na biurku rywalizujących z moją opowieścią. Relacja ta jest owocem mojej podróży i wierzeń, że praca fizyczna może mnie wyzwolić z siebie i, przynajmniej na okres wakacji, pozwoli zapomnieć o swojej historii. Tak się nie stało, mit okazał się mitem, za to ja przeżyłam wtajemniczenie na Malcie.

Moje skojarzenia maltańskie, poza wiadomościami związanymi z rozszerzeniem Unii Europejskiej, były tak ubogie i jałowe, że w szale przedwyjazdowej gorączki, decyduję się jeszcze przekartkować, podsuniętą mi przez jednego z łaskawych sąsiadów, grubaśną (objawienie: to aż tyle?) historię Malty. Sąsiad jest poruszony moim wyjałowieniem umysłowym i ogromnym entuzjazmem dyletanta. Decyduje się wręczyć mi w dniu wyjazdu plik kserokopii z powyższej, arcyciekawej, książki. Stan skojarzeń na dzień wyjazdu wygląda następująco: Święty Paweł (po przekartkowaniu) - joannici – ostoja chrześcijaństwa – janczarzy w natarciu – Caravaggio (o pobycie Michel Angelo Merisi da Caravaggio na Malcie wiedziałam – punkt dla mnie) – flaga maltańska – i nie będę kontynuować tego żenującego dla wielu czytelników opisu.

by etekst.info

Menu